Omslagdoek in kleur.... of toch wit?

Wit!!!

 In tegenstelling tot de kleuren in huis, houd ik het wat kleding

betreft toch wat rustiger. En wint wit het vaak.

Ik ben aan het haken geslagen, en 

(alweer) op de blog van Saar en Mien terechtgekomen. 

Voor een omslagdoek dit keer. Heerlijk 

makkelijk patroon (en daar ben ik van) 

die ik met een erg grote haaknaald (ook daar ben ik van) heb

gehaakt. Ik had dit gekleurde garen nog liggen en

het is dus mijn eerste probeersel. 

En het beviel, dus gelijk erachteraan de witte

gehaakt. Die mij nog veel meer bevalt. Want

deze ga ik echt dragen. Sterker, die 

heb ik al gedragen.

Het schijnt nl overal mooi weer te zijn, maar hier 

in het oosten, waar de wijzen wonen, schijnt 

geen zon. Niets, nada niente. Sneu he.

Dus een omslagdoek is hard nodig.

Zo wijs ben ik wel.

Maar de gekleurde mag weg. Als je belangstelling hebt, 

laat maar weten. But, het is waar, 

hij is wel heftig. 

Aan de andere kant, op een zwart jasje. Of bij

een zwart jurkje...

Nou, jullie allemaal veel plezier op deze

zonnige (behalve hier) pinksterdag.

Toch geniet ik wel hoor!!

xxc

Koken met kruiden

Oef, dit is ons minikruidentuintje op onze minipatio. Waar de muur 

lichtelijk aan het vergaan is....

Is overigens de muur naar ons schuurtje :), 

de muur van ons huis is gelukkig in betere staat.

Maar, waar ik dus ook weer zin in krijg is in koken! Lekker, 

met verse kruiden zoals munt, peterselie (de platte,

vind ik echt veel lekkerder) en rozemarijn. 

Favoriet is de Turkse, Marokaanse, 

Indiase en Arabische keuken. 

Of zo'n mixje daarvan. 

Helaas helaas, ik ben een van de weinigen in ons huis.

Dus soms kook ik echt alleen voor mezelf 

terwijl manlief de maaltijd voor de jongens

en zichzelf maakt. Ook wel weer gezellig, mega-zooi

in de keuken, want daar zijn we allebei goed in. 

Dus dat ga ik zo ook maar weer doen! 

Maar nu weer even wat verder haken, heeeeeeerlijk!\

Ben bezig met een prachtig plaid, al zeg ik

het zelf... kom ik nog op terug 

(op het plaid dus)

Fijne avond nog!!

xxc

Koriander doet het buiten nog niet zo goed. (Eigenlijk, als ik

eerlijk ben, doet het nooit goed....bij mij). Maar ik vind 

het zoooooo lekker!

en oh ja, dat potje links is een strooipotje, met heerlijke 

kaneelsuiker. Voor op de latte machiatto. Elke

dag 2 kopjes, mijn dagelijkse dosis. 

La vie en rose

oftewel (vrije vertaling), het rose leven. Ach, valt wel mee hoor. Houd van rose,
 maar ook van blauw.

En van het mooie lichte groen.

Dit kussen heb ik de afgelopen week gehaakt. Ben er blij mee.

Moest wel een hele serie uithalen, het ging helemaal lubberen. 

Ik begon met het patroon van by Saar en Mien  maar 

na een tijdje heb ik mijn boek (workshop haken van Nicki Trench) 

erbij gepakt en ben daar mee verder gegaan.

Ik zit momenteel midden in de bestralingen. Elke werkdag richting Riso, gelukkig 

is het vlakbij en duurt het niet lang. En! Het allerfijnste tot nu toe,

ik heb er helemaal geen last van. Oef, wat een opluchting

na die vreselijke chemo.

Hoop dat het zo doorgaat. 

Voel me goed, maar ook soms niet. Kan het niet goed uitleggen...

Ben absoluut heel positief en voel me over het algemeen

heel monter en opgewekt. 

Maar ook alsof je buiten jezelf staat. 

Alsof je naar jezelf kijkt. 

Je kwetsbaarheid, je stuur over je leven kwijt. 

Misschien komt het niet meer terug en wordt de 

kwetsbaarheid juist je kracht. 

Ik weet het nog even niet.

Maar ook dat is goed.

Wat foto's van mijn bank waarop ik al die chemomaanden

zat. Te kijken naar het leven buiten. Het leven

waar ik gelukkig weer deel van uitmaak. 

Daarom maak ik de bank ook weer mooi. 

Met kussens (er komt nog meer) en

met een plaid.

Want de bank was mijn plek waarop ik
aan het herstellen was. En dit moet nu
weer een fijne en gezellige plek
worden. Geen "ziektebed"!

Chaise longue is een marktplaatsaanschaf, groot succes bij jongens!

En tot slot weer wat bloemetjes, want daar blijf ik van genieten!

xxc

en maar haken

heerlijk, ik kan niet meer stoppen! Ik haak echt de hele dag door. 

Dankzij al die mooie blogs van haakdames krijg je een en al inspiratie.

 En velen delen de leukste patronen, zoals 

bovenstaand mandje. Gevonden op de 

superleuke blog hakenenmeer. 

Ik heb meerdere haakprojectjes lopen, ik houd van afwisseling :). 

Vooral als ik met weinig kleur werk, krijg ik na

een tijdje weer enorme behoefte aan kleur... en stort me weer

op een kleuriger projectje.

 Ik vergeet alleen soms de blogs waar ik 

het patroon van gebruik....zo dom. Moet ik weer gaan zoeken op

trefwoorden om het patroon terug te vinden. 

Maar vergeet dus ook waar ik een

patroon heb gevonden, zoals bv van het grappige speldenkussen.

Zodra ik het weer weet, zal ik het er alsnog bij zetten!

Heerlijk om weer met andere dingen bezig te zijn.

Om weer dingen te maken, en daar zoveel plezier aan te hebben! 

Dat heb ik zooooo gemist, na al die maanden chemo.

xxc

Weer wat meer kleur

Daar ben ik dan weer... een tijdje ondergedoken geweest. In de chemo's... 

die eindelijk achter de rug zijn. Wat een tijd.  Inmiddels heb ik de

 borstbesparende operatieook achter de rug. 

Die is heel goed gegaan. Het rotding is eruit. 

Al vrij snel na de laatste chemo merkte ik dat ik weer de levenslust terugkreeg. 

Heel gek, als je in zo'n periode zit merk je eigenlijk niet eens dat je jezelf 

niet bent, maar nu ik terugkijk en me weer zoveel blijer voel, realiseer ik me 

dat het echt afzien was.

Ik ben er weer!!! 

Wat nu nog volgt zijn de bestralingen, dat is standaard bij een borstbesparende 

operatie. En daar heb ik vandaag zelf maar eens even achteraan gebeld, 

want ik wil door!We hebben zelfs al weer een paar dagen Bergen (NH) geboekt,

 in juni. En dan wil ik toch heel graag de laatste stap achter de rug hebben. 

Op de foto's bloemetjes die eigenlijk in een boeket zaten. Alleen 

vond ik het boeket niet een Carolien boeket :) (maar oh V, ik vind

 het zooooooo lief dat je gedurende 

mijn ziekzijn zo vaak even langs komt, meestal met een bloemetje!!).

 Behalve dat boeketidee, je zag de bloemen helemaal niet, door al het 

appelblad en andere groene bladeren.

Prachtige zachte kleuren, kan ik ook blij van worden.

  

En dan nog even dit: super bedankt voor alle kaartjes, 

cadeautjes, lieve lieve reacties. 

Dat doet goed!

Een van de kaartjes die mij inspireerde, en waardoor ik weer aan

 het haken ben geslagen, is het prachtige kaartje van Linda,

 van de blog Minimoek. 

Zelf ook begonnen met kaartjes omhaken en vervolgens ben 

ik nog steeds van alles en nog wat aan het haken. Zoals te zien

 is op het (waarschijnlijk

inmiddels)  bekende kaartenrek van de hema.

Een mooie dag!

xxc  

Nog 2 te gaan

Alweer bijna 2 maanden geleden dat ik een blog heb gepost. 

Ik heb net ondertussen de 4e chemokuur gehad, en heb er nog 2 te gaan.

Het einde komt in zicht.......

Zoals het hondje hierboven voel ik mij zo ongeveer, de 1e week naar de kuur. 

Het scheelt woorden en duidelijker kan toch niet :)?

Na de 1e week krijg ik 2 weken om weer op krachten te komen. En dat lukt. De 3e

week wandel ik weer zonder moeite een uur met de honden. Terwijl ik nu, 

nadat ik vrijdag voor een week terug de kuur heb gehad, een beetje rondstommel
in de kamer en onder de douche nog moet zitten. Tja, chemo is zulk gif.
 Het goede nieuws is wel dat dit gif ervoor heeft gezorgd
dat de tumor van 3 cm na 3 kuren nog 2 cm was.

Dit betekent concreet dat de chemo aanslaat. Mochten er via de bloedbaan

cellen zijn verspreid in mijn lieve lijf dan reageren die dus ook 

op de chemo. En daar ben ik natuurlijk ontzettend blij om.

Dat is ook het fijne van deze volgorde (chemo, operatie, bestraling) , ik weet nu

 dus dat ik het niet voor niets doe!. 

Ik krijg regelmatig reacties op mijn blog, en dat blijft goed doen. En de kaartjes natuurlijk 

ook. Hierbij nog even mijn mailadres , er werd om mijn adres

 gevraagd en reageren vergeet ik dan weer... shame on me.  Een mailtje 

beantwoorden gaat gewoon makkelijker.

 Wat de borstkanker ook brengt is dat ik me nu enorm bewust ben
 geworden van het koesteren van mijn familie. 

Zoals mijn zus, met wie ik sinds wij kinderen hebben, al wel een veel

betere relatie heb dan vroeger,  voor mij echt een enorme steun is.
Zij is er onvoorwaardelijk. Familie is er. Mijn broer en zijn vrouw, mijn ouders!!

 En daar ben ik ongelooflijk blij om.

Dan is er ook een kleine lieve vriendinnengroep om mij heen die er ook staan,
zijn, helpen, steunen enz. Ben blij met ze.
Ik hoef geen 1000 dikke vriendinnen, voor mij

zijn zij genoeg.

En tot slot natuurlijk mijn supergezin. (Bijna) geen woorden voor. 

MIJN HELDEN.

xx

Down and out...and up again

De eerste chemo achter de rug...
Het viel niet mee. Na 3 dagen lag ik in het ziekenhuis, enorm

misselijk en niet kunnen drinken. En dat bleef zo 

de tot donderdag, precies een week 

na de chemo. Afzien! Dankzij het infuus kreeg ik vocht binnen,

en dat was het. Daarnaast kreeg ik veel botpijn, vanwege 

een injectie die je krijgt op de 2e dag. Een soort van EPO,

voor de aanmaak van de witte bloedlichaampjes.

Dat duurde ook zo'n dag of 4, en dan vooral 's nachts. 

Vanaf vrijdag weer opgekrabbeld, met een aantal ups and downs, maar 

toch kan ik nu wel zeggen dat ik er weer helemaal door ben.

Ik ga jullie niet vermoeien met alle bijverschijnselen van de chemo

waar ik nu wel last van heb. Het zijn er veel. 

Voor mij binnenkort de spannendste, haaruitval...

Samen met mijn zus en een vriendin een pruik

uitgezocht, en zodra de haren uit gaan vallen kan ik bellen,

en kan zonodig de dag zelf nog terecht.

Super he. 

Het is natuurlijk wel een verdrietige gebeurtenis,

maar met de steun van mijn zus en mijn vriendin

is het daar zijn al een stuk draaglijker. 

En ik ontkom er niet aan, helaas.

Kerst

is dit jaar toch wel anders. Ik flitste net langs wat blogs,

maar de meesten gaan (TERECHT!) over de komende

kerst. Lekker versieren, gezellig maken enzo. 

Ga ik ook doen hoor, zeker voor de jongens,

 maar wel met een ander gevoel. Want 

eerst moet ik nog weer een kuur volgen.

En dat hangt er nu even boven als een zwaard van

Damocles. Bovendien is deze hele periode gewoon anders.

 Zo simpel is het.

Niet alleen maar somber hoor! Ik geniet al vanaf 

zondag van de dag. Elke dag je lekker voelen, kletsen met de kids,

 (die echt zo megalief zijn!!!!!), alle lieve vriendinnen,

 kunnen eten en drinken,

dat is al zo heerlijk, daar haal ik veel uit.

Alle kaarten die ik tot nu toe heb gekregen plak ik in 'mijn hart',

ben net aan de 2e begonnen. Word ik ook vrolijk van als 

ik naar beneden of naar boven loop!

Kortom, er blijft genoeg te genieten!!

xc

Go girl, go!!!!!!!!

De uitslag is gematigd goed.
Allerbelangrijkste: schone oksels!!
Tuurlijk zijn jullie allemaal bezig met frisse oksels enzo,
maar ik kan jullie vertellen: ook al stinkt-ie een  uur in de wind,

als je hoort dat je oksel schoon is,
ben je zooooooo blij. 

Verder: geen hormoongevoeligheid en geen eiwit aangetroffen.

Dat is op zich positief. Maar er zijn altijd 

voordelen aan het een of aan het ander. En nadelen.

Het is wel een agressieve tumor (type 3, meest agressief).
Dat klinkt niet fijn, en dat is het ook niet. Maar, zoals de superfijne chirurg

die ik heb (echt, Deventer, mamapoli = geweldig) uitlegt:
"het is een domme tumor die alleen wil delen. Dus als-ie bedreigd wordt
door aanvallen zoals chemo bedenkt hij niet dat hij zich moet herpakken, 

nee, hij blijft delen". Hoe blij kun je zijn met domme dingen.Want het delen

lukt niet meer dus, weg!, vernietiging alom. 

Kijk, zo heeft vernietigen ineens een positieve lading! 

Kleine aantekening: dit is in bijna alle gevallen zo. Heel

soms een uitzondering. Dan reageert-ie niet.
Dan volgt na 3 chemo's de operatie al.

Ik ga daar niet van uit. Weg ermee!!!
Of ik nog post of niet, dat weet ik nog niet. Vrijdag start

de chemo. En hoe het daarna gaat, 

we moeten het zien. 

Ik vind het echt fijn hoe jullie meeleven. Vandaag nog een lief berichtje

hoe het nu is. Dank je wel daarvoor.

Ik bekijk bijna geen andere blogs, laat staan 

reageren. Je snapt hoe het zit.

De  foto is van een heel lief

zelfgemaakt cadeautje dat ik opgestuurd

kreeg van Esther. 

Mooi he!!

xc

Rollercoasting over and over

niet zomaar een foto van een mooi kopje, maar een cadeautje

van mijn lieve vriendin Charlotte. 

Omdat ze wist dat ik het zo mooi vond. Misschien herken 

je het nog uit een eerdere post, toen ik foto's van 

Charlotte postte.

Ik word overstelpt met lieve berichten, cadeautjes, bloemen, 

kaarten, hugs, telefoontjes enz. 

Zelfs van blogvriendinnen!! ( ;) Karin)

Ik geniet er enorm van. Ik zuig er bijna mijn energie uit.
De werkelijkheid is op dit moment niet fijn, maar ook 

niet alleen maar niet fijn. Door alle warmte.

De mri was goed, geen bijzonderheden. Komende 

week is mega-spannend. Want dan wordt onderzocht

of de kanker is uitgezaaid naar de okselklieren 

en wat voor type tumor het is. Ik ga 

niet in op alle opties, ik hoop gewoon

dat de week heel snel voorbij gaat. 

En boven de haard hangt een hartje, eigenlijk voor kerst.

Maar ook voor nu. 

Juist voor nu.

xc

zohoooo lief

Lieve lieve blogvrienden, dank jullie wel voor de vele lieve reacties.

 Het doet goed. Dat is zo 

raar, want ik ken de meesten van jullie helemaal niet.
Toch is het fijn om al die 

good-luck berichtjes te lezen.
Hoe werkt dat nou he???

Na een rollercoasterweek dacht ik gisteren na de MRI scan een
 soort van weekend in te gaan.

Helaas...vanmiddag werd ik gebeld dat de scan met de vloeistof was mislukt...
 En echt een mri gun je niemand maar al helemaal geen claustrofoob.
 Dat ben ik dus ook..

Naast de BK (vanaf deze week is de borstkanker de BK, ook thuis), heb ik dus

ook claustrofobie. Al wel wat langer natuurlijk. 

Hoppa, weer zo'n persoonlijk ding erbij.
 De oorzaak weet ik, maar dat helpt nu even niet.

Goed nieuws voor de claustrofoben: er zijn dus mri scans
die echt minder erg zijn. Heeeeeel veel minder erg.
En als extra ondersteuning vraag je een rustgevend tabletje bij 

je huisarts. Zo deed ik dat gisteren en ik vond het niet fijn
 maar het viel reuze mee. 

Vandaag niet.
Vanuit Deventer toch maar weer naar Mill (daar is een open mri)
 en ik dacht dat ik het helemaal prima aankon. Dat viel tegen.
Maar goed, scan is nu gelukt. En dinsdag krijg ik de uitslag.
 En afhankelijk daarvan volgt een 

operatie of eerst chemo. 

Het leven staat even 'on hold', of op pauze. Zo voelt het.

Over een tijdje hoop ik weer op de GO knop

te kunnen drukken. 

xc

even geen kleur

ik aarzel en aarzel. Maar voel tegelijkertijd enorme behoefte om het 

van me af te schrijven. Daar geef ik toch aan toe. 

Dat ben ik. En wat kan het mij schelen wat 

andere mensen ervan vinden. Ik wil het van me af schrijven. Aan 

wie het lezen wil.  

Ik heb borstkanker. Dat weet ik sinds gisteren. Ik heb in alle onbenulligheid die ik in me heb 

dinsdag heel vrolijk een mamografie ´ondergaan´ . 

Omdat ik vaker last heb van cystes in mijn borsten. 

En echt, ladiela, daar ging ik. In mijn eentje. Mamografie, niet fijn, maar ach. En

diegene die het deed, zorgde ervoor dat ik ook gelijk

een echografie kreeg. En daar zag ik, binnen 5 minuten, in de ogen 

en in de gezichtsuitdrukking van de arts dat het niet goed was. 

Dan ben je even zo alleen. De arts liet gelijk een punctie doen.
De eerste deed totaal geen pijn, maar helaas, geen cellen genoeg. De 

tweede deed wel pijn, maar lukte gelukkig wel. 

En al die tijd lig je daar, te denken aan wat 

er te zien is, waar ze aan denken, dat je waarschijnlijk KANKER hebt. 

Maar het wordt, terecht, pas verteld na onderzoek van de punctie.

Die uitslag kreeg ik een dag dag later, en de diagnose is dus 

borstkanker. Met het bericht: goed behandelbaar! 

Daar houd ik me nu aan vast.

De armbandjes van pink ribbon had ik al gekocht.... om het goede doel

te steunen. En omdat ik ze mooi vond.

Vanaf vandaag draag ik elke dag het klavertje 4. 

--

Carolien

Zomers herfstig

heerlijk dit weer! Alhoewel van de echte herfst, met storm en harde regen, 

kan ik ook enorm genieten!

Gisteren hadden Luit en ik een vrije dag. 's Ochtends lekker de stad in,

leuke dingen kopen en kopje koffie op het terras.

's Middags naar de Posbank, en daar was het natuurlijk knetterdruk.

Maar oh zo mooi!!!

Samen met de honden hebben we echt super genoten. De jongens 

gaan niet meer mee (er zijn er trouwens nog maar 2 

thuis, snif snif). En als je 16 bent ga je niet met je ouders 

het bos in. Dan verveel je je gewoon liever thuis.

Echter, de middag kreeg een wat rare draai. Dankzij ons nieuwe smstijdperk. 

Ontstond er tussen mij en een van uitwonende zonen een 

heel vervelend conflict. Volstrekt onnodig want het bleek uiteindelijk een 

behoorlijk misverstand, bij mijn zoon. Die een sms van mij (met haha, je

kent het misschien wel) verkeerd had gelezen en een onenigheid

van 2 weken daarvoor helemaal op volle toeren 

ging smsen. OEF!! 

Wij, man en ik, zaten heerlijk op een terrasje maar 

de glans ging er wel een beetje af. Zo jammer. 

En bellen op een terras ging ook niet 

Uiteindelijk kwam het goed, nadat hij de 1ste sms

volgens mij opnieuw las. En baalde van 

zijn reactie. Helaas hadden we toen al wel een stuk of 5 minder 

leuke berichtjes gehad, en voor hem werd het daardoor natuurlijk ook 

akelig. Want het is zo'n lief joch!! 

Maar goed, moraal van het verhaal....

 is er eigenlijk niet. Want onenigheid 

zou ik sowieso al niet via sms'jes uitpraten (natuurlijk niet!) en 

voorkomen dat iemand je sms verkeerd 

leest, voorkom je blijkbaar ook niet. 

Lange leve het nieuwe digitale tijdperk :(

Foto's gemaakt van mijn nieuwe ah-thee-trommeltje, de bovenste. 

Wat is-ie leuk (vind ik :)) en de onderste is van Leen Bakker, uit de 

101 woonideeen collectie. Maar, wel met een mooi plaatje

erop geplakt natuurlijk. (Op de andere kant staan cijfers, niet helemaal 

mijn 'ding'). Vinden jullie dat trouwens ook zo'n leuke uitspraak  'mijn ding'? 

 :):):) (nee hè)

Fijn weekend allemaal!!

xo

Carolien

En dan tot slot, ik kan het niet laten, onze rommelkonthond. 

In een lomo variant. Dit bankje is totaal gesloopt door het subject in het midden, daarom

al die gezellige kleedjes. En nu was er weer wat gesloopt, en zij ligt dan 

heerlijk te slapen te midden van de zooi. 

Bankje staat in de serre trouwens.  

Het is zo stil in mij....

Soms zijn er geen woorden voor.

 Dag Anne....

Just another day

Heerlijke vrije dag gehad, lekker aangerommeld en vanmiddag soort van geshopt met 

lieve vriendin. We hebben eigenlijk vooral gekletst. Amper iets gekocht, heel bijzonder, voor ons.

Ik ben nog steeds van de kleur, zoals je ziet. Kan het niet laten, sterker, wil 

het ook niet laten. Waar ik dus echt nooit kan slagen, is 

bij winkels als lifestyle of riviera maison. Sowieso die letters 

overal op...Al eens eerder geschreven, maar ik vind het niets. En ja, te veel wit 

voor mij. (en soms ook te duur....)

Toch nu wel een x geslaagd! Met deze uh, hoe heet zo´n ding eigenlijk? Geen idee.

Maar wel fun vond ik. Met wat waxinehouders, ook van lifestyle. Ik heb 

het op een tafel in onze hal staan. Ziet er errug leuk uit. Ik

doe er van die nepwaxinelichtjes in en hop, hoe gezellig ;). 

\

Onze hal nog niet eerder op de foto gehad. Omdat ik niet helemaal

tevreden ben. Vooral de muren zijn een doorn in mijn oog. Er zit vinyl op, bluh, wie dat 

ooit bedacht heeft! 

Je kunt er niet overheen behangen (hebben wij wel gedaan, niet blij), verf wordt 

er lelijk op, het ziet er niet uit, het is gewoon LELIJK! Het 

gaat er ooit af. Dat is zeker. 

Goed, verder is het een heerlijke hal. Lekker ruim voor een oud huis, en hoog natuurlijk. Met

zo'n echte trap. Vloerbedekking op de trap is een heel mooie

kleur blauw. Je ziet de kleur nu heel veel, maar het ligt er al jaren op. Het blijft 

super mooi en de kleur verveelt nooit. En, sprak zij, als vlijtige huisvrouw,

erg makkelijk schoon te houden!

Wat, met ooit 4 jongens in huis, best fijn was maar ook nog is. Want de laatste

2 slepen ook heel wat mee naar boven. Aan zooi. Niet 

iets wat op de trap staat OM MEE NAAR BOVEN te worden genomen. 

Dat zien ze dan weer niet, heel gek. 

oh ja, dit is onze jassen/schoenen/schoolboeken!/sportspullen kast.

tas voor de mutsen en petten. 

xo Carolien